lust-time

therapy 11

2010-12-15T10:57:00.000-08:00

Πολλές μέρες, χρυσές από την λάμψη του όπλου, κάτι λαθραία κοσμήματα να λάμπουν στο πάτωμα από το ηλιόλουστο ξημέρωμα της δωδέκατης μέρας.

Ήταν τα εγκαίνια της δωδέκατης ημέρας από τις 11 ημέρες που έγιναν μήνες.

Στους λόφους λένε γεννιέται σιγά σιγά μια πόλη για να βλέπεις τη πόλη και ίσως διακρίνεις μετά από κάποιες μέρες και το σπίτι της.

Εκεί ψηλά , το κακό που σε ανταμώνει γίνεται κάτι ιερό που πρέπει να θυμάσαι για να το ξεχάσεις μετά στα πεδινά. Και ξαφνικά βλέπεις από μύρια μέτρα τον γέρικο καπνό από το τσιγάρο της και τη σκιά ενός δυνατού άντρα.

Μετα βίας διακρίνεις και κάποια σκόρπια λόγια από τα λίγα ρούχα τους , έπειτα ξεγελιέσαι και θυμάσαι. Ο θάνατος της μνήμης που προσμένεις είναι οι 11 μέρες που είσαι αναγκασμένος να θυμάσαι για να μην τρελαθείς. . Σου έκανε καλό ο λόφος αλλά βαρέθηκες τη παρέα του σοφού και το χαζό πεταλωμένο άλογό του.
Στο βουνό είδες απλά την ευθεία γραμμή , μια μέτρια θέα στη θάλασσα κάθε 11 μέρες , ίσως είδες και αυτήν με το κακόμοιρο πλάι της...Όσο χρυσάφι και αν σου δώσει ο σοφός , όση αρσενική διάθεση σου προσδώσει το καυλωμένο θηλαστικό του, δεν θα πάψεις να θυμάσαι τις 11 μέρες ούτε τις 53 ...

Φοβάσαι να θυμηθείς δεν θες να ξεπεράσεις....

ο αέρας φτάνει στον Λίβανο

2010-10-17T15:05:00.000-07:00

Mε σήκωσε από τον δρόμο μια κυρά. Έτσι μου φάνηκε δηλαδή.

Κάτι φωνές να εκλιπαρούν για βοήθεια , ένας γιγάντιος τύπος με κράνος και μαύρο τζάκετ με βάτες , ένας γιατρός από τη Περσία και το αδέσποτο της πλατείας, παντού όρθια πράγματα πιο μεγάλα από μένα .

Επανήλθα από μια τρομακτική κατά τα λεγόμενά τους κατάσταση και έπρεπε να ευχαριστήσω τον μελαχρινό θεό .

Έτσι έγινα καλά και πίστεψα στα θαύματα. Η μάνα μου πιο γερασμένη και ανήμπορη και γω πιο παιδί και ατίθασος.

Είπα, θα μεγαλώσω πάλι σιγά σιγά , θα αγαπήσω το πατέρα μου με το κράνος του , θα γευτώ μεσοανατολίτικες συνταγές και κάπου εκεί στη νέα σκυλίσια μου ζωή θα περιμένω πάλι εκείνη.
Έπειτα σπίτι πάλι αυτή η παράφορη μεγέθυνση. Σωλήνες καλοριφέρ που υψώνονταν σαν τεράστια λιβανέζικα φασόλια , ψηλά καθίσματα και ογκώδεις υποσχέσεις. Εκείνη ξαπλωμένη δίπλα μου πιο όμορφη και πιο υγιής να εξατμίζεται .
Ο αέρας φτάνει στον Λίβανο ψιθύρισα.

Είπε κάτι τόσο σίγουρο ώσπου γέρασα κάποια χρόνια.Μεγάλωσα τόσο απότομα , έγειρα στη πλευρά μου και είπα σαν μαλακισμένος γέρος το ίδιο,

ο αέρας φτάνει στον Λίβανο.

Ψάρι στον αέρα

2010-09-10T02:08:00.000-07:00

-Αυτό το ψάρι σπαρταράει μάστορα , δεν είναι δα και υγιεινή τροφή ...σπουδαία νοστιμιά όμως , απλά δεν ξέρω πώς να το μαγειρέψω.
Σούπα μάστορα, αλλά δεν θα χορτάσω!

-Δεν σπαρταράει, χορεύει στα χέρια μου γιατί είναι βέβαιο ότι θα του χαρίσω τη ζωή.Δες τώρα πως με κοιτάζει . Πνίγεται στον αέρα από αέρα και ζει στο νερό με νερό.
Δεν τρώγεσαι μόρτη ούτε εσύ ούτε αυτό!

-Τί να θαυμάσω από αυτό το πράγμα ? πιάστηκε στο αγκίστρι χωρίς δόλωμα , ζωντανό χωρίς προσωπικότητα, χωρίς υστεροφημία, δίχως όνειρο.Μάστορα, πνίξτο με τα χέρια σου, δεν μπορώ να το βλέπω μπροστά μου.

-Μπορώ και γω ψαρακλα να σε περιφρονήσω με τον ίδιο τρόπο.Δε θες να τηγανίσεις ψάρια γιατί σιχαίνεσαι το καθάρισμα. Πνίγεσαι με το νερό γιατί ο φραγμένος οισοφάγος σου το επιστρέφει με αίμα από το αλκοολικό σου στομάχι.Δεν θα βγάλεις τα αγύμναστα απωθημένα σου σε ένα ψάρι με μυαλό όστρακου!

-Λίγα τελευταία λόγια πριν με ρίξεις στη θάλασσα καπετάνιο.Είδα τον εαυτό μου στην υγρή σάρκα του ψαριού και τρόμαξα.Στα βρεγμένα χέρια σου μύρισα το αίμα μου που βγαίνει από το στόμα όταν βήχω.Σιχάθηκα τις σούπες και τις υποσχέσεις των ναυτικών.

όχι άλλον αέρα δεν αντέχω άλλο αέρα....

υπεροχη

2010-06-16T12:35:00.000-07:00

Και τώρα θα ακούσουμε την εκδοχή της υπεροχής σε σκόρπια λόγια από μια μαγνητοφωνημένη συνέντευξη Πρόκειται για απόσπασμα ομιλίας από μονόλογο 13 λεπτών.
Το υλικό της κασέτας καταστράφηκε..
" Σηκώθηκα νωρίς από τη φωνή μιας αγελάδας στο όνειρο μου.Μπορεί όμως και να ήταν το γηρασμένο φρενάρισμα του φορτηγού που κάθε ξημέρωμα τετάρτης φέρνει στη γειτονιά τα δωρεάν γυναικεία περιοδικά ομορφιάς. Γνωρίζεται ότι εδώ στη συνοικεία που μένω το τετράγωνο είναι γεμάτο με όμορφες γυναίκες.Διορθώνω.Γυναίκες που έγιναν όμορφες.Το φορτηγό αυτό πρέπει να βλέπω στο όνειρό μου και όχι τις αγελάδες.Ξύπνησα σε μια ενδιάμεση κατασταση.Το μισό μυαλό στο όνειρο και το άλλο μισό στο πραγματικό.Φοβάμαι και ζω το όνειρο στο όνειρο, έτσι μου είπε η ψυχολόγος.Μα πού είναι το όνειρό? Εκεί που είναι και ο έρωτας, στα χαρακώματα, μου είπε αυτός.Πήρα το ΄'ζανσέ' στα χέρια μου το ξεφύλλισα και βρήκα το κουπόνι στις σελίδες.Δωρεάν συναυλια στο πολυχώρο με δωρεάν περιποίηση προσώπου και δωρεάν internet.Ιερό ζώο η αγελάδα μου είπε ο δάσκαλος χορού.Κάτι σημαίνει το όνειρο αυτό.Είπαν στις ειδήσεις ότι ένα φορτηγό πάτησε μια αγελάδα, καταστράφηκε το ψυγείο και η μηχανή.Θα περιμένω μερικές τετάρτες ακόμα για το ζανσέ και έχω τρελαθεί"

έγκλημα πάθους

2010-05-13T07:32:00.000-07:00

...Με οδήγησαν σε έναν στενό διάδρομο με τους τοίχους εκατέρωθεν μαυρισμένους από την υγρασία και ένα άθλιο ντεκόρ με πίνακες από φελλό και καρφιτσομένες εφημερίδες και κάτι χάρτες με πινέζες να μαρτυρούν κατορθώματα ή μήπως ήταν πλατείες και δρόμοι με υψηλά επίπεδα ρύπανσης.

Στην εξώπορτα του γραφείου που κατέληξα υπήρχαν δυο παχύσαρκοι αστυνομικοί που μιλούσαν για τα crash test της renault και για το πώς φρεζάρεις στα αυλάκια δίχως να κόψεις τα λάστιχα του τεχνητού ποτίσματος.
Μου φάνηκαν έντιμοι άνθρωποι.
Μάλιστα έμαθα σε δυο λεπτά χρήσιμες πληροφορίες για διάφορα θέματα, παραπάνω από όσα μαθαίνεις από έναν συνταξιούχο ταξιτζή σε μια κούρσα ελάχιστης χρέωσης.Η φύση εκδικείται , το σφιχτό μουνί της γιαγιάς, δύσβατα μέρη που η ράτσα σκύλου ρειβ βρίσκει τη πέρδικα σε χρόνο εφ τε,σκόρπιες ιστορίες που συγκράτησα και έκαναν υποφερτή την αναμονή μου έξω από το γραφείο του ανακριτή.Δεν μου έδινε κανείς καμία σημασία και γώ θύμωνα που δεν μπορούσα να τρομάξω κανέναν.Δεν έμοιαζα με εγκληματία ,ούτε μπορούσε το παιδικό μου μούτρο να διεγείρει κάποιο αστυνομικό ένστικτο και κάποιος να με υποψιαστεί για κάτι.Η πόρτα άνοιξε και ένας μάλλον μεθυσμένος από το καθισιό και την φλυαρία επιθεωρητής μου κανε νεύμα λες και ήμουν το παιδί με το κολατσιό.

'Δεν μιλάει αυτός , μουνταίνει΄, είπαν περιπαιχτικά τα παχύσαρκα καθώς διέσχιζα τη πόρτα του ανακριτή και γώ έφερα στο μυαλό μου τον μοτοσικλετιστή μπάτσο που πηδάει τις γυναίκες τους και τα κυνυγόσκυλά τους μαζί. Μπήκα με θυμό και ύφος εγκληματία επιτέλους στο ανακριτικό δωμάτιο.

΄Δεν είσαι ούτε ένοχος ούτε αθώος΄φώναξε ο άνθρωπος των μεγάλων αποφάσεων...
΄Έκανες το τέλειο έγκλημα΄, είναι αφόρητο για μας να σε κρατήσουμε για κάτι τόσο διαβολικό.

'Μα ποιό είναι το τέλειο έγκλημα?΄φώναξα εγώ με ύφος ανακριτή και τρομοκράτη μαζί.

΄Αυτό που θες να ομολογήσεις και δεν σε αφήνουμε εμείς να το κάνεις΄

Χέρια στο στόμα

2010-03-30T02:14:00.000-07:00

Και τα δύο αδέρφια είχαν εκείνη τη μακάβρια ασθένεια των λυρικών τραγουδιστών .
Η εξασθένηση των φωνητικών χορδών μείωνε σταδιακά την ένταση της φωνής ώσπου το μόνο που απέμενε στους αηδούς της εποχής ήταν ένα ψιθύρισμα σαν τα τελευταία λόγια κάποιου που αργοπεθαίνει.
Ίσως να ήταν η ψηλόλιγνη συχνότητα των ασμάτων και ο ερμηνευτικός λυγμός που αδυνάτιζε τα σπέρματα φωνής, πάντως η ασθένεια οδηγούσε τους λυρικούς καλλιτέχνες στην εσωστρέφεια έπειτα στην κατάθλιψη και στο ίδιο τέλος , την αυτοκτονία από ασφυξία.
Οι αυτόχειρες έκλειναν το στόμα τους με τα χέρια τους και κρατούσαν την αναπνοή τους μέχρι το θάνατο.Ήταν δίκαιος θάνατος, έτσι πίστευαν.Τα αδέρφια δεν είχαν ερμηνευτικές δυνατότητες όμως έζησαν καημούς μεγάλους και οι λυγμοί τους έγιναν ουρλιαχτά ώσπου τους χτύπησε η αρρώστεια.
Είχαν όμως τη δειλία να μην δώσουν τέρμα στη ζωή τους.Μάλιστα κατάφεραν και γύμνασαν ταλέντα και άλλες δεξιοτεχνίες, έτσι έγιναν διάσημοι για τις μιμήσεις τους. Οι θεατρικές τους παραστάσεις είχαν συγκεκριμένη θεματολογία.Μιμητικές αναπαραστάσεις των ντόπιων φιγούρων του χωριού.Αλησμόνητη έμεινε η σκηνή αναπαράστασης του κουτσού κουρέα,το θέατρο ήταν γεμάτο συνεχώς και όλοι θαύμαζαν τον τρόπο που τα δύο ταλαντούχα αδέρφια γελοιοποιούσαν στη σκηνή την χοντρή πόρνη του χωριού,τον βλάσφημο ιερέα, τον ψευδό πεταλωτή, το πρησμένο από ασχήμια βρέφος του ζητιάνου.Όλοι τους με αδυναμίες και αρρώστειες γινόντουσαν θέαμα.Τα γέλια των θεατών τους αρρώσταιναν και τους απαξίωναν ακόμη περισσότερο.
Η καλλιτεχνική ανησυχία ή μήπως η αλαζονεια ώθησαν τα αδέρφια στην προσπάθεια να μιμηθούν επί σκηνής την κοπέλα με τα γκρί, την Ίνα.Η Ίνα δεν είχε κάποια ασθένεια .Η μόνη της ιδιαιτερότητα που δεν ήταν κιόλας αδυναμία, ευρίσκονταν στον τρόπο που περπατούσε. Και τα δυο της πόδια σαν να λύγιζαν και κάποιες φορές μάλιστα ακουμπούσε το ένα γόνατο στο άλλο.Αυτό όμως το παρατηρούσες πάνω της με πολύ προσπάθεια και οξεία παρατηρητικότητα Ίνα σχολικός και ανεκπλήρωτος έρωτας στα εφτά και για τα δύο αδέρφια ήταν μια δύσκολη περίπτωση.Αποφάσισαν να μετακομίσουν στη διπλάνή παραθαλάσσια επαρχία, να δουν την γυναίκα μετά από χρόνια , να παρατηρήσουν με επαγγελματική χειρουργεία το λοξό περπάτημα της Ίνας.Συναντούσαν την Ίνα στο ξύλινο σπίτι της δίπλα στη θάλασσα , έπιναν τσάι και της ψιθύριζαν ερωτόλογα .Αναθυμιάσεις ερωτικές , αστέρια, καρδιές και γράμματα του αλφάβητου σκορπούσαν στον αέρα καθώς η Ίνα έτριβε τα γόνατά της όπως περπατούσε στην παραλία.Τα αδέρφια είχαν πλέον βρει σεναριακά τη μορφή της παράστασης που θα ανέβαζαν με θέμα τη κοπέλα με τα γκρί.Είχαν όμως και πάλι παράφορα ερωτευτεί την Ίνα.Ένα βράδυ μετά από έναν καβγά καθώς η Ίνα χλεύαζε τον άηχο θυμό των αδερφών, ήρθαν στα χέρια επικίνδυνα και οι τρείς τους.Ήταν πλέον τόσο κοντά σαν ένας ομαδικός και τελετουργικός χορός.
Και τα δύο αδέρφια έκλεισαν με τα χέρια τους το στόμα της Ίνας, δεν μπορούσαν να ακούσουν τις ερωτικές αρνήσεις της και την αδιαφορία της για το γελοίο τους επάγγελμα.Ήταν τόση η μανία στα χέρια των αδερφών που η Ίνα ξεψύχησε από ασφυξία.Κατάφερε πριν πεθάνει να ψιθυρίσει,
" Όταν το τέλος είναι δίπλα σου, το παίρνεις δίπλα σου".
Η Ίνα δεν έφερε καμία αντίσταση.Ήταν δίκαιος θάνατος είπαν.

Ποιό είναι το λάθος?

2010-03-08T06:50:00.000-08:00

Ένας ταλαντούχος ερμηνευτής με ρώτησε τραγουδιστά… ’Γιατί στέκεσαι έτσι απροστάτευτος στη βροχή ?‘
Είμαι χρόνια χειμερινός κολυμβητής και είμαι εξοικειωμένος με τα νερά. Αυτό απάντησα .Είχα όμως και άλλες απαντήσεις. Με άφησε τότε μόνο ,να βρέχομαι .Μου χάρισε ένα τζάκετ με τεράστια μανίκια
και με ονόμασε πολλάλάθησελάθοςσειρά.

Με αυτή την επωνυμία δήλωνα τα στοιχεία μου στις δημόσιες υπηρεσίες και στις γυναίκες που γνώριζα.
Πέρασαν κάτι μήνες να συχνάζω σε άλλα μέρη και να δίνω πάντα λάθος απαντήσεις σε περιπλανώμενους στο δρόμο, σε οδηγούς ταξί ή ακόμα και στους παλαιοπώλη δες της αγοράς, εκεί που έδινα τα ρούχα κοψοτιμής , όλα τα ενδύματα δηλαδή που απλόχερα μου δώριζαν όλοι αυτοί που έμεναν ικανοποιημένοι με τις λανθασμένες απαντήσεις μου.

Ο κόσμος ήθελε να ακούσει το σουξέ , να γεμίσει ο ουρανός πυροτεχνήματα , να τραγουδιστεί το ρεφρέν από όλα τα στόματα, να είναι τόσο οικείο και επαναστατικό, τόσο αφράτο και κατανοητό.

O δίσκος βγήκε και είχε απήχηση στην λαϊκή μάζα, ο ταλαντούχος ερμηνευτής έκανε το λάθος και άλλαξε τους στίχους, το βίντεο κλίπ ήταν άνοστο με ένα τύπο να βρέχεται γιατί δεν μπορεί να ανοίξει την ομπρέλα,και να λέει 'έτσι μ' αρέσει, αυτός είμαι', και άλλα συναφή...

κύκλοι στα μάτια

2010-02-17T10:17:00.000-08:00

Στάθηκε στο κέντρο του κύκλου γιατί δεν μπορούσε να μείνει στην άκρη.

Φόρεσε κάτι γουστόζικα ρούχα μιας τελευταίας μόδας και ψήλωσε κάποιους πόντους από τους πρόσθετους πάτους στα παπούτσια.

Ήταν πλέον στο επίκεντρο και τα σημεία του κύκλου πάλλονταν με αποκριάτικο ρυθμό.

Αισθητική και αναισθησία μαζί, οι κυκλικές ακτίνες μεγάλωναν και μίκραιναν ακανόνιστα και το κέντρο έχασε τον προσανατολισμό του.

Και πως μπορείς τώρα χωρίς ίσες αποστάσεις, δίχως τη φωνή της χορωδίας σου να σε αγκαλιάζει?

Σε ποιό κέντρο να σταθείς?

Πώς και πού να σε θαυμάσουν?

Με τις κοφτερές σου γόβες κλωτσάς το κύκλο να φτιάξεις γωνίες...θέλεις να μείνεις ήσυχα κάπου στην άκρη,

μα ο κύκλος δεν γίνεται τετράγωνο
ο κύκλος γίνεται ευθεία γραμμή, στέκεσαι και ισορροπείς με βία.

Άσε με στην γωνιά μου ,ήρθε η ώρα να σε θαυμάσω

δεμένα δέντρα στα σκυλιά

2010-01-17T13:37:00.000-08:00

Φώναξε το σκυλί του Λέμον και το άπιστο τετράποδο αγνόησε κάθε προσφώνηση.
Απλά και μόνο με ένα γατίσιο βλέμμα σαν ανθρώπινο, τεμάχιζε με βλάσφημο τρόπο τα δυο του μπροστινά πόδια .

Έπειτα σηκώθηκε και στάθηκε στα άκρα που του απέμειναν και απάντησε Λέμον

Τότε είδε άνθρωπο σκυφτό με τα δυο του χέρια στο έδαφος να γλύφει τις μασχάλες του.

Και τα δύο σκυλιά σκάψανε το ματωμένο χώμα να θάψουν τα νεκρά πόδια ...Μάταια όμως, αφού ο Λέμον ξεψύχησε από ακατάπαυστη αιμορραγία

ο Λέμον ζει σκυφτός για την υπόλοιπη ζωή του και τα άκρα σταυρώθηκαν. Ο κόσμος γέμισε από οπωροφόρα δέντρα με κίτρινους καρπούς και κανείς δεν λέει Λέμον

Τα καμπουριασμένα πλέον κορμιά τους αλλάζουν το τρίχωμά τους και γεύονται τους κίτρινους καρπούς.

for a friend: στη Μπριτζ

2010-01-08T04:17:00.000-08:00

Δώστε λίγο νερό στο παιδί.

Μετά από λίγα χρόνια:

Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι στη διαδρομή πετούσα έξω από το αμάξι αντικείμενα που θεωρούσα άχρηστα.Ένα φτηνιάρικο στυλό, μια παλιά απόδειξη διοδίων , μια θαλασσινή πετσέτα , ένα πλαστό χαρτονόμισμα .Ααα...Πέταξα και τρεις φορές ένα κουπόνι για δωρεάν ποτό σε κείνο το γλυκανάλατο ιρλανδέζικο μπάρ, εκεί που σύχναζε με τον γιατρό της.Γύρισα όμως και τις τρείς φορές και μάζεψα το κουπόνι από το δρόμο.Ίσως να έβαζα σημάδια στο δρόμο να μην χαθώ στο γυρισμό.Ήθελα να γυρίσω?
Πές μου εκείνο το φαλοκρατικό αστείο να προσπαθήσω να γελάσω...Ρε συ, βυθιζόμενες γέφυρες υπάρχουν τελικά.

Πριν από λίγα χρόνια:

Χθές δεν κοιμηθήκαμε.Είχε θόρυβο στους δρόμους κάτι μεθυσμένοι τουρίστες τραγουδούσαν φάλτσα μπριτ ποπ , έσταζε πάλι ο νεροχύτης..Δεν θέλει και πολύ να μείνεις άυπνος.Δεν μας ένοιαζε τίποτα όμως , Βάλαμε δυνατά την δική μας μουσική, αυτή μου σιγοτραγουδούσε εκείνο το γαλλικό τζάζ κομμάτι,αυτό σε ρυθμούς bossa.
Ο στίχος λέει περίπου, " ο πιο σημαντικός στη ζωή μου μόνο τα βράδια και μόνο όταν θέλω εγώ".

Πριν από λίγες ώρες:

Περίμενα στη γέφυρα αλλά ήμουν τόσο αξιοπρεπής σαν κάτι φλώρους σερίφιδες , αυτούς που δευτεροαγωνιστούν στα αμερικανικά γουέστερν και περιμένουν να πέσει καμια πιστολιά.Ξέρεις αυτές τις ταινίες που υπάρχουν μόνο σε βιντεοκασέτες για αυτούς που πιστεύουν ότι ο elvis ζει και πως κάποτε έβρεχε μήλα τους καλοκαιρινού μήνες στα δυτικά του νιου τζέρσι.Έβαλα την άρνηση στο στόμα της επτά φορές.Αυτή την άρνηση ακολούθησα περιμένοντας την στη γέφυρα που δεν βυθίζεται γιατί δεν περνάει κανένα πλοίο από κείνα τα νερά. Μου λείπουν 5 ευρώ, ένας διαφημιστικός στυλό,ήπια μερικές μπύρες.Που στο διάβολο είναι εκείνη η απόδειξη, είχα σημειώσει έναν σημαντικό αριθμό τηλεφώνου!

Γιορτάζεις?

2010-01-06T11:24:00.000-08:00

Πρόβα: Ένα δύο και...μετά το χιούμορ η μελαγχολία.

Ο τελευταίος να κλείσει τη πόρτα.

Αμηχανία και λίγα φοβισμένα τσιγάρα σου μείναν να φουμάρεις.
Λυγίζεις τα γόνατα και φωνάζεις τη προσευχή στο ταβάνι.Λόγια χωρίς ομοιοκαταληξία παρά μόνο στο ρεφρέν..Η δικιά της ευτυχία δική σου δυστυχία.
Όχι η πιο σπουδαία άρνηση και τα αφεντικά τρελάθηκαν και λένε τι έπαθε το παιδί.
Τώρα όλη μια οικογένεια όπως τα διασκευασμένα σήριαλ με την υψηλή τηλεθέαση και ο δεσμός σου γόρδιος με κόμπους από σχοινί στο λαιμό σου.
Πνίγεσαι ή κρεμιέσαι ?
Άντε πνίξου , μην κρεμαστείς!

άστρα και όραμα

2009-12-30T01:29:00.000-08:00

Ο μάγος είδε το αστέρι να πέφτει πίσω από τους λόφους, εκεί που δεν υπάρχουν πιστοί ούτε θαύματα. Με μια φθίνουσα και ακανόνιστη τροχιά το άστρο έσβηνε σαν γιορτινό ζαχαρωτό στο γυναικείο στόμα.Χωρίς στολισμούς και μπαχαρικά που συμβολίζουν αλλά με μια καινούρια πίστη και το πιο γέρικο άλογο , ξεχύθηκε στα άγνωστα να βρει τι απέμεινε από την λάμψη ή τη σκοτεινιά.Άλλα είναι εκείνα που φοβάσαι και για τα ίδια αυτά εσύ πηγαίνεις.Η πορεία είχε δρόμους και ανθρώπους, ξημερώματα κάτω από άσπρα δέντρα και μια μοιραία συνάντηση με τον άγιο του δάσους.

"Μην συνεχίσεις άλλο",ψυθίρισε ο άγιος
"Από δω και πέρα πρέπει να ζήσεις γιορτινά για μερικά χρόνια και έπειτα να πεθάνεις φυσιολογικά και δεν υπάρχει επιστροφή"

"Δεν γαντζώνομαι από τη ζωή δεν μου φταίει σε τίποτα εξάλλου",είπε ο μάγος
"Είδα το άστρο και αυτό μου φτάνει"
"Θα μείνω εδώ περίπου στη μέση να πιστέψω στο θαύμα"

i love us

2009-12-10T02:18:00.000-08:00

Πόσο άλλο βλάκας να γίνω και συ ηλίθια?

Έξυπνα πράγματα για τους χαζούς ή βιασύνη κάποιος να πει τη μεγαλύτερη λέξη με τα περισσότερα φωνήεντα? Το άγχος μου στο συρτάρι, μαζί με τα φυλλάδια που υπόσχονται γρήγορο φαγητό και εύχρηστα μαγειρικά σκεύη.
Το άγχος σου για τώρα πάθος για τη συνέχεια.Τελικά χωρίς παρόν αλλά με πολύ μέλλον!Δεν σκαρφίζομαι τίποτα ούτε δείχνω με το χέρι μου.Θυμώνω με την αλήθεια μου και μαζεύω χνούδια από το πάτωμα.Μπορεί και να γυμνάζω το φόβο μου στη ρώσικη ρουλέτα.Αύριο θα γίνω δυνατός για μια ώρα μετά βλάκας για μισή στο τέλος απλό παιδί που σιχάθηκε τα παιχνίδια.Έρχομαι σαν ξένος να ξαναγίνω κάποιος γνωστός και κάποιος άγνωστος.Έρχομαι κοντά σου.

Χθές δεν θυμάμαι τίποτα .

Μετά το 1 το 2...

2009-12-05T09:13:00.000-08:00

Ώρες εύκολες αλλά πιο δυνατές από τις άφθονες μέρες που ήταν δύσκολα πράγματα.

Τώρα αγύμναστος και βραχνιασμένος από εκατομμύρια δευτερόλεπτα ημιαναμονής του κακού.

Αντάμωσες και το καλό σε χρόνια ενοχής σαν συνάντηση που δεν μπορείς να αποφύγεις .
Έτσι λες πάντα, το καλό στο φέρνουν, το κακό το φτιάχνεις μόνος σου από υλικά που βρίσκονται πρόχειρα στο σπίτι.

Μια ολόκληρη ώρα και δεν μπορείς να μετρήσεις σωστά. Μισές προσπάθειες και καμία σημασία στα υπογραμμισμένα

Μια κατάρα και μια ομορφιά σαν παιδιά στους δρόμους και συ φτιάχνεις τη προίκα σου με φτηνά έπιπλα και ψιλικά δώρα. Ημερομηνίες θανάτου διόλου βολικές για τους αιώνιους που σε τριγυρίζουν.

Πεθαίνεις νέος μα περπάτα προς το μέρος της.

Μα τι αρίθμηση είναι αυτή? Πλάγια τα όνειρα σαν γυναικείοι τρόποι και ισιώνουν σε μάταια λόγια τις Κυριακές

Επέτρεψα και πρόβλεψα το παρόν

2009-11-10T06:28:00.002-08:00

εισαγωγή

Κάποτε ήταν όλα ταιριαστά σαν κάτι έξυπνες κουβέντες που προβλέπουν τον καιρό.Και οι ήρωες που διασκεύαζες έγιναν αυτοκόλλητα στο μπράτσο και εξώφυλα στα περιοδικά.

Διάβαζες λίγο το μάθημα της ημέρας και με δύο παιδικά αστεία έφτιαχνες τρείς φίλους , έναν εχθρό και μια γυναίκα.
Ήταν και κάποτε που οι ιστορίες σου όρθιες και υγρές σε θύμωναν όπως τα λόγια του πατέρα τις κυριακές του Πάσχα.
Μεγάλωσε το χωριό και δεν έγινε πόλη.Μεγάλωσαν οι πατέρες και οι μητέρες αλλά δεν ψήλωσαν άλλο.
Εσύ μίκρυνες , χαμήλωσες τα μάτια και τα φώτα, σαν νεογέννητο τρίβεσαι στα σεντόνια.

Το γεγονός

" Πές μου, τι συμβαίνει μέσα σου? " είπε ο οδοντογιατρός...
" Τα δόντια σου απλά τρίζουν. Πρέπει νά ζησες μια γενναιόδωρη στιγμή"

Εκείνη απλά κοίταζε το δαίμονα στα μάτια και έπειτα μεγάλωναν τα νύχια στα λεπτά της κοκάλινα δάχτυλα.
Ψήλωνε το μπόι της και αφού τέντωνε τα άκρα συνήθιζε στη μεγάλη της ιδέα.
Κάτι από λίγο βέβαιη και με μια αγουροξυπνημένη ενοχή κοκκίνιζε από ντροπή ή κολάζονταν σαν δαιμονισμένη.
Ένας θεός να μοιράσει ρε αδερφέ τις εκδοχές και συ ας χαρίσεις τα βραβεία.Όμορφα περάσματα από το ένα θέμα στο άλλο και προδίδεσαι από χλιαρές φωνές που βγάζεις στις υποχωρήσεις.

Προσκυνήματα σε ψηλοτάκουνα ποτήρια και γκρίζα ενδύματα.

Ακούσια μαρκαρίσματα και δεν ξέρεις και μην απαντάς βλάκα!

Ποιός διάολος είναι αυτός?...

Ένας ετοιμόρροπος θνητός είναι που δεν τρομάζει τα παιδιά.

δώρο θεού

2009-02-26T06:27:00.000-08:00

Ο Θεόδωρος είχε υπάρξει σε ανομοιογενείς κοινωνίες ανθρώπων πάντα με διάθεση προσφυγική και πνεύμα ισχυρής αντανάκλασης. Έπειτα εξομοίωνε ένστικτα και συλλογικές συμπεριφορές με σχήματα ή γραμμές σε ένα πρόχειρο τετράδιο. Η λαίμαργη κανονικότητά του και το στρογγυλό του χαμόγελο καθώς και κάτι φράγκα που περίσσεψαν, ήταν εκτιμημένα προσόντα σε κάθε κοπάδι ανθρώπων, σαν ένα αδιάβροχο παλτό σε προσφορά. Μια στάση ζωής σαν την εναλλαγή καιρικών φαινομένων αλλά στις βροχές μια ασυνέχεια , μια συνθηκολόγηση με τον αντίπαλο ή σύμμαχο. Κομμένος και ραμμένος στα μέτρα σου , δώρο θεού και λάφυρο ανθρώπου. Εραστής , σύντροφος ,περαστικός στο δρόμο ή αραχτος στο καφενείο , ήταν μια πράξη ίδια ,ένα προσκύνημα σε κομμάτι ξύλου,ίσως ένα τραγούδι που ξέρεις μόνο το ρεφραίν.Το τετράδιο γέμισε με εικόνες πολύχρωμες ,παιδιά να χαίρονται τα παιχνίδια , μεγάλα μάτια και στόματα ζωγραφιστά, θαλασσινά θηλαστικά να βόσκουν με άγρια ζώα του δάσους.Η τελευταία σελίδα όμως παρέμενε κενή. Ο γιατρός ήταν πλέον πεπεισμένος.Ο θεόδωρος είχε ανακτήσει τη μνήμη του..

ο καλός ,ο κακός και ο άσχημος

2009-02-09T09:31:00.000-08:00

Tώρα με καλούς τρόπους επιμηκύνεις την καθημερινότητά σου και σε αγκαλιάζει ο εχθρός του εχθρού σου.

Μοιράζεσαι όμως τα λάφυρα και συμπράττεις όπως ένα κυριακάτικο οικογενειακό γεύμα.

Επαναφέρεσαι στον βλάσφημο πλην όμως απενεχοποιημένο εαυτό σου και περικυκλώνεσαι σαν ορθογραφικό λάθος.

Άλλες φορές σαν υποχόνδριος σκανδιναβός τουρίστας με άθλια χωρίστρα και κοκάλινα γυαλιά

ασχημαίνεις την ζωή σου σαν ευνουχισμένο νεοκλασσικό γλυπτό.

Ίσως μισείς τρία πράγματα στον ορατό κόσμο σου...

την καλοσύνη σου , τις κακές και χυδαίες πράξεις και το άσχημο θέατρο που παίζεις

Σύνδρομο ανθρώπινο

2009-01-07T03:54:00.000-08:00

Μασάς τα δόντια , ξερνάς λόγια ρηχά και έπειτα τα γέλια σαν κομπόδεμα στέκουν βαριά στο στομάχι. Κοντοζυγώνεις το δημιούργημά σου που έχει γίνει μόδα πια, αλλά η στάμπα έχει ξεθωριάσει
...Μήπως εξαργυρώνεις και τους πόντους?
Στα καφενεία ντέρτια και ρυπές , το μεσαίο δάχτυλο υγρό και ο τέλειος άνθρωπος δοξάζεται σαν αμερικανικός θεός.
Δοξάζεσαι και σύ απ΄τα περισσεύματα που σαν ζωόδεις προμήθειες φουσκώνουν τις τσέπες και μεγαλώνουν τις προσδοκίες.
Κονταίνεις το δεξί σου πόδι και ξεχειλώνεις το αριστερό , κουτσαίνεις και κάνεις λάθος πράγματα
ενώ ο τέλειος θεός πιο τέλειος και πιο αμερικανός σε θυμάται μόνο στις γιορτές και στις επετείους.

Εσύ και τα ηλίθια κατασκεύασματά σου ένα σύνδρομο ανθρώπινο για να καταλογίζεις ευθύνες , να γιορτάζεις στις γιορτές ,να λυπάσαι στις λύπες , να συμμετέχεις παντού με το ελάχιστο κόστος και τα αμερικανάκια πολλαπλάσια και εξιδανικευμένα .

Τώρα πιο ίδιος από σένα πρέπει να κόψεις και τα δύο πόδια για να μην γίνεις αυτό που έφτιαξες.

Λίγος μύθος

2008-11-26T08:55:00.000-08:00

Μια απόπειρα σκέψης ή το χρώμα στη κουρτίνα , έστω ένα ρούχο να ταιριάζει με τα παπούτσια ή ο κοινόχρηστος χώρος στις πολυκατοικίες...
Σαν γεύμα ελαφρύ ΄τερατώνεις' τις βουλημίες σου και σου ανοίγει η όρεξη ή μήπως το παραμύθι σου υστερεί στην διακόσμηση?
Άλλες φορές όρθιος και λογικός καταριέσαι το φυσικό σαν αυτονόητο και το αυτονόητο επίσης ή μήπως ξέρεις το τέλος της ιστορίας?
Τώρα στρογγυλά και τετράγωνα πράγματα σκουριάζουν σαν παιχνίδια στα χέρια σου, σου μένει όμως μια παραλληλόγραμμη ιδέα για να τα βάζεις με τον εαυτό σου.
Και αν αλλάξαν τα παιχνίδια και οι ιδέες, σου μένει μια συνήθεια ή ένα ένστικτο ή μήπως το παραμύθι μέσα σου.
Μια απόπειρα σκέψης ή το φτηνό αναψυκτικό, έστω ένας τυχερός αριθμός να ταιριάζει με μια πρόληψη ή μια στάση στο μετρό. Και τα ήσυχα βράδια είναι φασαρίες μέσα σου και φθόγγοι στο λαιμό.

Παραμυθιάζεσαι ώσπου να πιστέψεις σε μια ιδέα...

Η Νεκρολογία

2008-11-05T10:08:00.000-08:00

Ο ήρωας είχε πέντε λεπτά και μια χούφτα κέρματα , ένα σχέδιο παιδικό σαν τους ένθετους στις εφημερίδες χάρτες.
Ένα γέρικο συναπάντημα σαν παλιά φιλία και στο φαστφουντάδικο το γραφείο τελετών.

Το πλήθος να θυμίζει κάτι που υπάρχει ανάμεσα...κάτι μισό και ταλαιπωρημένο από το περπάτημα.
Μισός και σύ με μια τύχη στο χέρι και τα λιμνάζοντα νερά να ανεβάζουν τη στάθμη τους.Το τηλέφωνο χτυπάει έξι φορές και περιμένεις η κλήση να προωθηθεί σαν κέρμα που γλιστράει στο κενό.
Και πώς μπορείς να ξέρεις ότι πέθανες προχθές αφού ακούς τα χέρια σου στα χέρια της και βλέπεις τη φωνή της πληθυντική να ομορφαίνει τον θυμό σου.

Δεύτερα λόγια στο δρόμο και ανάστροφες επιθυμίες ή σημεία του καιρού που βρέχει συνέχεια μέσα μας?Και που να ξέρει μια άλλη αλήθεια να πει άλλο ψέμα ή μια άλλη αλήθεια.

Μια Χαρά και δυο χαρές....

far away so close

2008-09-25T05:18:00.000-07:00

Θαυμάσια επιλογή λέξεων, καθαρές αναπνοές
υποβολή στο δυνατό
το αυτοκόλλητο στο στέρνο και μια ήσυχη γωνιά για να πεθάνεις.

Τα γέλια πολαπλασιάζονται σαν τη διατροφή που υπόσχεται απολαύσεις και τηλεοπτική προβολή.
Γήινα πράγματα αλλά και κάθετες γραμμές, που σβήνουν όμως όταν σφίγγεις τα χέρια σε γροθιά.
Τώρα δεν λες την προσευχή ,απλά αδυνατίζεις το μυαλό σου για να εισπράξεις κάτι παραπάνω.

Ή απλά κανεις το σταυρό σου και τα πόδια σου βουλιάζουν στη λίμνη.

Όσο και αν κάνει , ταιριάζεις με το λάθος σου και γεμίζεις το ψυγείο με άχρηστες πρωτείνες και πολύχρωμα ζυμαρικά.
Δεν εξοργίζεσαι ίσως αμήχανα κοιτάζεις το μπόι σου που ψηλώνει και σε τρομάζει η θέα από ψηλά.

Γερνάς σαν αστείο και μιλάς στο σκύλο σου γιατί δεν θα πάρεις απάντηση ποτέ.

Όμορφα πράγματα ή αυτοάμυνα τελικά!

αστυπαλιά το οχτώ

2008-08-23T18:41:00.000-07:00

Πλάγια βήματα αργά να μην λερώσεις το πάτωμα και στο καθιστικό συμμετοχή στα κοινά και αλλιώτικα.
Το άρωμα στο λαιμό που μένει και η φωνή που τσιρίζει επιρρήματα όλα γίναν μηνύματα στο τελευταίο σκοτάδι της ημέρας.

Ο εξειδικευμένος γιατρός να συνταγογραφεί το ισχυρό εντομοκτόνο που δεν ξορκίζει το κακό και συ να μην μπορείς να σταθείς στην καρέκλα.

Γραφομηχανές που παίζουν μουσική ηλίθια πράγματα στην θέση τους και στου μουγγού την πόρτα να μετράς ένα και δύο μηδέν.

Το κάστρο σού πεσε μακριά τούτη τη φορά και στις στοές ξεδιπλώνεις το ταλέντο σου.Το ταξίδι μακρύ αλλά ελπίζεις να φτάσεις στη μέση με τα καλοκαιρινά αναλγητικά που ίσως να χουν λείξει στην εποχή που σκορπάει τα φύλα της .
Η αμφιβολία είναι η χειρότερη βεβαιότητα και στο καράβι υπερβάλλει η ξανθιά πρωταγωνίστρια..ίσως και να μην ξέρει να θυμάται!.

Κάποια φιλούσε υπέροχα αλλά πού είναι ο άσσος σπαθί?

κάπου στην άκρη

2008-02-26T10:06:00.000-08:00

Δεν κατάφερα να μείνω στην άκρη έτσι απόμερα και προκλητικά με ένα νεύμα που ταιριάζει σε αυτούς που ερωτεύονται επιθυμίες.

Με ένα σχόλιο συκοφαντικό να κερδίσουν την ομολογία σου

αλλά να υποκριθούν τους άκαιρους πανυγυρισμούς σαν να αναγνωρίζουν συντρίμμια του εαυτού τους.

εντάξει δεν θα μάθω ποτέ να κερδίζω γιατί φοβάμαι τις φασαρίες και τις γιορτές.

Μπορεί και να συνηθίζω εύκολα κάποιο πάθος που γεννάει παντού τα αυγά του

και γιγαντώνεται για να τρομάξει τους γύρω σαν να αγοράζεις χρόνο και να δέσεις τα χέρια στις άδειες τσέπες.

Άγια τα μέσα για το σκοπό που δείχνει σατανικός ...διαβολικά μέσα μόνο.

Και πώς να γίνεις φανατικός αφού δείχνεις τόσο δυνατός που κρύβεις φόβους και αδυναμίες σένα κακόγουστο αστείο , σε μια πρωτόγονη ιστορία τόσο αληθινή

ή σένα τσιγάρο που φτιάχνεις ήρεμα στην άκρη.

Μαγικός θάνατος

2007-12-13T06:16:00.000-08:00

Εξευμένιζε τα πλήθη με γοητεία ανήμπορου και την σοφία ηλικιωμένης γυναίκας...άπληστοι ευγενείς πρόστυχοι σκλάβοι , πόρνες πολυτελείας , ιερείς και σοφοί , πλην όμως συμπαγείς και κοινοί στο νού και στις αδυναμίες.
Κοινοί θνητοί αποθέωναν στις αγορές τον σαχλό και συγκρουόμενο μάγο απ΄τη χρυσή πόλη.
Αυτός πάντα δέσμιος στο ίδιο, εκείνο που σε κάνει νοσηρά δημιουργικό και αυτόχειρα μαζί εξαργύρωνε τη δημοσιότητα με κρασιά υψηλών βαθμών και δωμάτια κλειστά που αιχμαλωτίζουν καπνούς και στρέφουν το όπλο στον ίδιο σου το εαυτό.
Μια ματαιοδοξία υποφερτή αλλά καλά θρεμμένη ή μπορεί και το τίποτα του πλήθους που γίνοταν χειροκρότημα και βάρος που πλέει...
κάπου όλα έγιναν ένα και ούτε ο άφθονος χρυσός μπορούσε να διαβρώσει ούτε τα περισσεύματα του μυαλού να εξαγνίσουν.Ο μάγος δεν βρήκε ούτε ένα κόλπο να σκοτώσει τον εαυτό του.....

καλά παιδιά

2007-10-25T06:29:00.000-07:00

Το όπλο εκπυρσοκρότησε τυχαία σαν αγνή και αμήχανη πρόθεση, το κακό γύρω σου γεννιέται μέσα σου.Οι φτηνιάρικες σφαίρες μπορούν και σκοτώνουν ,πρόχειρο το έγκλημα και έντιμος βίος , άλλοθι που απαλλάσουν. Οι κυρίες ντυμένες με υφάσματα που εφαρμόζουν σε σώματα με ατέλειες , άδολα σώματα που μόνο εκδικούνται.Ο κύριος οπλισμένος με ρούχα που ταιριάζουν και μια ξύλινη γλώσσα καλά διαβασμένη.Το καλό άφθονο αλλά πιστά αποταμιευμένο.

Κυρίες και Κύριοι . μικρά εγκλήματα που γλυκά σκοτώνουν κοιμίζουν με μαεστρία τον θεατή και έπειτα εξαφανίζουν το πτώμα.
Έπειτα ομολογείς την συνενοχή σου ίσα ίσα να ξοδέψεις λίγο καλό για να ευλογήσεις την πράξη που σαν παρέκτωμα ατιμωρησίας έχει παντρέψει καλό και κακό .

Το κακό μέσα σου έχει γίνει μια καλή μα άτυχη πράξη....

Ανισος εαυτός

2007-10-17T01:23:00.000-07:00

Μια ησυχία στο αίμα , μια ταινία βουβή με τους ήρωες να θέλουν να φωνάξουν.

Τα πρωινά σαν περίεργοι χρονισμοί και οι χαρές να διπλασιάζονται σαν τη πρώτη εντύπωση που πάντα μένει σε διαστολή στην μνήμη.

Τα ξημερώματα σου μίλησα με λόγια του καιρού , σου έφερα παραδείγματα πειστικά , σου έφτιαξα και μια συνήθεια και σύ συνήθισες μπορεί και να αγάπησες.

Στα πρώτα φώτα έμπλεξες τα πόδια σου κάλυψες τα ίχνη ,κατάργησες τον καινούριο και αστραφτερό εαυτό σου.

Στη μέση της ημέρας δεν είχες καταφέρει τίποτα , με λαιμαργία κατάστρεψες το δημιούργημά σου και ήδη χώνευες την ιδέα.

Το βράδυ ήσουν κάτι που μόλις και μετά βίας μπορούσες να θυμηθείς ή να αναγνωρίσεις, μπορεί να όμως να ήσουν ο εαυτός σου.

Πάντα υποβαλόμενος σε έναν άνισο εαυτό είδες τον διάβολο στο πρόσωπο του γείτονα

και στους δικούς σου ανθρώπους τέρατα που σου μοιάζουν.

Έφτιαξες όμως μια ιστορία σαν πρόωρη εκσπερμάτωση

...σου πάνε οι ιστορίες

ποδήλατα στον ύπνο

2007-06-30T07:13:00.000-07:00

Να κυνηγήσεις το όνειρο εξιδανικεύοντας στηρίγματα και εμπόδια

ή να πλάσεις μια ιστορία με ήρωες που χαζεύουν στον δρόμο?

Μια ιστορία σαν νουάρ γελοιογραφία με τα παιδιά να αργούν στο σχολείο.

Κάπου εκεί να πέσεις λίγο μέσα και λίγο έξω σαν σύχνότητα παρασιτική επαρχιώτικου ραδιοφωνικού σταθμού.
Άσε την κυρά να απλώσει τα ρούχα τις κόκκινες νυχτιές στην απέναντι ταράτσα

και κρύψε σκέψεις σαν γκριμάτσες πίσω από τα τσιμέντα που ψηλώνουν.

Το όνειρο με τα γυμνά ποδήλατα να τρέχουν σε διάταξη στον μακρύ αυτοκινητόδρομο έχει γίνει εφιάλτης.
Με λίγο νερό και φωτιά βρίσκεις προσανατολισμό σαν μια πρόχειρη διαμονή σε φτηνό ξενοδοχείο .

Το σχολικό ποδήλατο να γέρνει στο δέντρο σαν όνειρο που δεν βιάζεται να βγεί αληθινό.

Η Μαίρη μέσα μας.

2007-06-24T07:00:00.000-07:00

Η Μαίρη είχε μια προθυμία θανατερή σαν τα φτηνά αναψυκτικά στο κυλικείο.

Έσμιγε πού και πού με την πραγματικότητα σαν ξάφνιασμα ερωτικό και δεν ζητούσε ποτέ τα ρέστα.

Θά λεγα χωρίς να διακινδυνεύσω ότι μιλούσε σπάνια με τον εαυτό της αφού σκορπούσε χωρίς εκπτώσεις λόγια για τον καθένα γύρω της.

Τώρα περνάει από το ίδιο σημείο χιαστί και αφήνει κάτι απ'αυτό που δεν της λείπει ποτέ.

Αφήνει δηλαδή κάτι από τον εαυτό της.

Ένα μνημείο ή σάκος του μπόξ , μια ιστορία που εύκολα απομνημονεύεται , μια γυναίκα που χαίρεσαι και λυπάσαι , μία Μαίρη.

Ίσως ένα κατασκεύασμα με φτηνα ιαπωνικά ανταλακτικά ,

αλλά υψηλή φορολογία που επιβάλλουν οι κατασκευαστές.

Με ένα χαμόγελο σαν τίτλος σε τηλεπεριοδικό .

devils and dust

2007-06-15T10:10:00.000-07:00

ο ήλιος δεν τον έκαιγε απλά σκούραινε το δέρμα.

Τώρα ξεσπάει σε λυγμούς και τα μάτια διαστέλονται στην θέα της ευρηματικής τηλεοπτικής διαφήμισης που αναπαριστά ένα βέβαιο γεγονός.

Χωρίς να γίνεται κάποιος άλλος δωρίζει τα λεπτά του συναρμολογημένα χέρια του σε επιφάνειες και συγκινείται στις βαριές κινήσεις των γηρασμένων στις λαικές αγορές.

Και το μικρό κορίτσι στο πάρκο που μίλαγε με αντρική φωνή για πνεύματα με σάρκα και αίμα που κλαίνε όταν φύγει η νύχτα, είναι σημάδι στο σκοτάδι.

Τώρα κλαίνε και οι δυο με κείνο το τραγούδι του springsteen που μιλάει για διaβόλους και σκόνες.

No more lives

2007-06-01T10:47:00.000-07:00

Είχε διακρίνει το καλό απ'το κακό και αποταμίευε ρευστή ζωή σε τραπεζικό ίδρυμα.
Άγιος θύμα τροχαίου στην εθνική με τεράστια χέρια και τα πέλματα πεταλωμένα.

Στην δεύτερη προσπάθεια για έναν έντιμο θάνατο , κάποιος τον είδε στα ίδια στέκια με ομόλογα δημοσίου και συναλλαγματικές.

Τα μάτια του βρεγμένα απ΄τους καπνούς του χοντρού κυλινδρικού τσιγάρου και η κοπέλα να στοιχίζει μια περιούσια.
Είχε μια σοφία αστική και καναδυό χειροκροτητές με συνάφεια τρομακτική.

Χθές ο γηρασμένος και ετοιμοθάνατος φίλος του τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια αυτοκτονίας.
Ο Άγιος είχε ζήσει δύο φορές την ίδια σχεδόν πετυχημένη ζωή αλλά απέτυχε στον θάνατο.

Ο φόβος είναι τόσο δίκαιος και κυνικός.

Λόχος προσοχή !!!

2007-05-19T13:02:00.000-07:00

Γίνεται πόρνη και νταβατζής ...καμιά φορά σε τυλίγει με ένα γαλανόλευκο πανί , τρυφερότητα με κορδόνια και παιδομάζωμα .
Ξημερώματα σαν σε τυπογραφείο με μηχανικές κινήσεις και ο ηλίθιος σε βάζει να μετράς από το ένα μέχρι το δύο.
Εξυπηρετώ την πατρίδα , γιατί πατρίδα είναι εκεί που μίσησα και με μισήσαν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού............................

Στρογγυλός κόσμος

2007-04-27T03:15:00.000-07:00

Ο γίγαντας στην αυλή και τα πλαστικά παιχνίδια με αρθρώσεις έχουν νού μόνο για να πιστέψουν.

Αφού σιγουρευτείς θα τεντώσεις τα χέρια ,
θα σταθείς στις μύτες ...θα πιστέψεις και σύ.

Το τέρας ήσυχα στην γωνία , γίνεται και θεός
και κάποιος άλλος που δεν είσαι εσύ.

Ο ήρωας θα παλέψει στο μισό γήπεδο για μια ερμαφρόδιτη ιδέα
και αν νικηθεί πρέπει να πιστέψει.

Θα μεταφέρει στούς ώμους τον σταυρό και ένα σπάνιο γιατρικό
με την συνταγή γραμμένη με μπογιά σε άσπρα πανιά.

Ύστερα θα στρέψει το βλέμμα στην γωνία για να δεί το τέρας που έχει καρφωθεί σαν πρόκα στο μυαλό.

όνειρα μικρά

2007-04-03T11:54:00.000-07:00

Πλειοψηφία με ονοματεπώνυμο διαρρέει το ζήτημα
σαν τα όνειρα που βγαίνουν πάντα αληθινά
στην διάσημη βραζιλιάνικη σαπουνόπερα.
Ο προσωρινός στην μειονότητα των ισογείων ,
γιγαντώνεται σαν αμφίβιο θηλαστικό
και τρομάζει τα έντομα στον φωταγωγό.

Βλέπει και το ίδιο όνειρο κάθε φορά και ταυτίζεται με τον πρωταγωνιστή.

Έτσι λοιπόν βγαίνουν τα όνειρα αληθινά...και αν πεθάνει ο βραζιλιάνος ήρωας θα πούμε ότι λείπει σε ταξίδι.

Αναβολικά

2007-03-15T10:06:00.000-07:00

Κάθε μέρα αύριο και χέρια αποστειρωμένα να σε μουντζώνουν.

Σομόν τσιγάρα λεπτής διαμέτρου με την διαφημιστική ταμπέλα να κάνει σκιά.

Σχολική ενδυμασία σαν αμερικανικός πλεονασμός που σε διακρίνει από τα μεταλλαγμένα πλεκτά.

Το πρόθυμο κορίτσι κολλημένο στην γραφειοκρατία σου και σε πρόσημα αρνητικά.
Τώρα τι θα συμβεί ;

θα μπείς και συ στην ουρά με τα σκοτωμένα φίδια και θα φορέσεις το σακάκι κάποιου μπαμπά ;
θα κάνεις βραχνή την φωνή σου σαν σε απολογισμό και φερμουάρ στα σκούρα ;
θα μπείς στον πλειστηριασμό και θα κορνάρεις με μανία σαν τον ναύτη που πιάνει στεριά ;

Άσε τα εγκώμια και τα χλιαρά χειροκροτήματα και κέρνα εναλλάξ τους τύπους στο μπάρ.

Η κυτταρική σου ανησυχία έχει φωνή που λέει να τα αναβάλεις όλα σήμερα
και να ζήσεις την πεπερασμένη ζωή του δήθεν ανόητου..

Φυλακή με ορθάνοιχτη πόρτα

2007-03-03T02:02:00.000-08:00

O σημαδεμένος με τα λεπτά δάκτυλα και η διάχυση του φωτός απ΄τα κατεβασμένα ρολά.
Χωρικός από στέρεο τόπο με τους εγγεγραμένους και μή δημότες
να συμμετέχουν στην αναπαράσταση του εγκλήματος.

Τα στενά μανίκια του γόνιμου κάμπου τον ξέβρασαν σε τόπο ειδωλολατρικό , εκεί που προσκυνάς τα φώτα με τα τρία χρώματα.
Σε οδό ταχείας κυκλοφορίας διόγκωσε τα όνειρα
και στις παραθαλάσσιες εξορμήσεις φοβήθηκε το νερό.

Μπέρδεψε λίγο το δρόμο και η μνήμη του σκόνταψε σε περαστικούς με ευχέρεια λόγου
και συνήθειες σαν το γλυκό του κουταλιού.

Υπαινιγμός κατεψυγμένος που αφήνεις να εννοηθεί το αναπάντεχο.

Αγάπησε με την άγνοια της σιγουριάς και τις δύο φυλακές.
Και τα βρώμικα νερά της υπαίθρου και το καθαρό άζωτο του αστικού νερού.

Οι επισκέπτες με την πρόωρη συνταξιοδότηση θα ναι πάντα μάρτυρες κατηγορίας
και η φυλακή με την ανοιχτή πόρτα καταφύγιο από τους ελεύθερους Μοικανούς

the finger on the trigger

2007-02-16T03:38:00.000-08:00

Ο κύριος με τα ρούχα της ημέρας και ένα όνειρο παραπάνω ή
μια απόπειρα ανθρωποθυσίας.

Τα σημάδια αλλεργικά οδηγούν στην μυθική ταφή.

Ο σοφός με τα ασημικά στο χέρι θα σου πεί τι σκότωσες για να ζήσεις μια στροφή παραπάνω.

Και συ που δεν τραβάς για την νίκη , με το χέρι στην σκανδάλη
όπλιζες κατσαρολικά και πλαστικές κορδέλες.

Και οι χάρτες με την τεθλασμένη πορεία σε πάνε στα βάθη του κόκκινου πηγαδιού
εκεί που οι φωνές επιστρέφουν.

Μέσα σου έχεις κάνει χώρο ημικυκλικό με τα πτώματα ,
για να θυμάσαι πόσες φορές σκότωσες τον εαυτό σου.

Η ψυχή του δώματος

2007-02-07T09:50:00.000-08:00

'Eστριψε το κέρμα που περίσεψε , αφού του φτάσαν τη φορά αυτή τα ψιλά για το εισητήριο.

Εκείνο το χάλκινο νόμισμα απ'τη τούρτα που φουσκώνει τις γιορτές.
Μίσθωσε άνθρωπο δικό του να πετάξει την σκόνη χωρίς οσμή στα μάτια του έξω κόσμου που μεγαλώνει.

Τα κέρματα έχουν ψυχή πάντα πίστευε

Άφθονη αιθανόλη και κάμποσο διοξείδιο του άνθρακα
και ο υγρός τοίχος να βάζει τα κλάματα και τα πόδια στα δύσκολα.

Ο τοίχος έχει ψυχή πάντα πίστευε

Τα όνειρα εδώ γύρω και η γυναίκα που θα σ'αγαπήσει επίσης.
Στο συρτάρι ο κρυμμένος θησαυρός με τα ναύλα για το ταξίδι στις όμορφες καμπυλόγραμμες χώρες.

Τα χαρτονομίσματα δεν έχουν ψυχή ,
σκέφτηκε

και έκλεισε την πόρτα του άδειου ψυγείου.

Στο Γιατρό

2007-02-01T09:52:00.000-08:00

Ο γιατρός σημείωνε τη θεραπεία στο τετράδιο συνταγών της μαμάς.

Υποταγμένος στα αυστηρώς τοποθετημένα διακοσμητικά του γραφείου
και στην θορυβώδη αρχιτεκτονική του δωματίου.

Ήχος και τόνος ραδιοφωνικός , μπλέ και κόκκινα στυλό , "μελλοθάνατοι" με θαθμούς.

Δέρμα λευκό , ημίγλυκα γυαλιά και οι γραμμές πάντα βουίζουν.
Άριστος στο είδος αλλά και σε άλλα είδη.

Σαφείς οι οδηγίες στους μαθητευόμενους αρρώστους.
Έγχρωμα ρούχα , μπόλικες συναναστροφές και επαφές με μισή καρδιά για ξόδεμα πάντα
και δουλειές που δεν λερώνουν τα χέρια.

Έχεις κάνει χόμπι τους ανθρώπους γιατρέ και θα ζήσεις μια αιώνια ζωή.

Να ζήσω να σε θυμάμαι?

Εχθρός προ των τειχών

2007-01-27T12:03:00.000-08:00

Έσφιξε τα χέρια σε γροθιά και με παραμιλητό μικρού παιδιού που σιχάθηκε τα παιχνίδια
στάθηκε όρθιος στο κέντρο.

Αλλοίωσε τη φωνή του και έγνεψε με κάτι σαν σινιάλο οδηγού που παραχωρεί προτεραιότητα.

Αυτοάμυνα με όπλα και τα προβλεπόμενα ρούχα να στενεύουν.

Στο θολό τζάμι το φως του δωματίου έδειχνε τον εχθρό.
Μια φιγούρα γνώριμη με κείνο το σκονισμένο καρό πουκάμισο
ίσα που ακουμπάει στο αδύναμο κορμί.

Με δόντια ιδρωμένα ο ένστολος τύπος έσβησε το φώς
και ένας παράξενος αποχωρισμός με τον αντίπαλο.
Εχθρός παράδοξος ,
μια νάυλον κατάσταση που δεν ξεχωρίζεις χαμένους και κερδισμένους.

πρωτανταγωνιστής

2007-01-16T09:47:00.000-08:00

Το σενάριο είχε σκηνές που σοκάρουν , ενδιάμεσες πλοκές και συγκρούσεις
αλλά η γκόμενα στο τέλος πήγαινε με τον πρωταγωνιστή.
Ο συγγραφέας με την ιδιοτροπία στα μάτια,
θέλησε με μια πλαστική τυχαιότητα να σκοτώσει σε τροχαίο τον πρώτο ανδρικό ,
χρήζοντας δευτερότριτους τύπους σε σημεία αναφοράς.

Η ταινία είχε χάσει τον ήρωα και η γκόμενα μοίραζε την τράπουλα από δώ και από κεί.

Μετέπειτα δοκιμές και ευκόλως εννούμενα πειράματα με την γυναίκα σε πρώτο ρόλο και τους μνηστήρες ταλαντούχους ηθοποιούς, και άλλα πολλά, όλα άφηναν την αίσθηση του ανικανοποίητου στον έντρομο πλέον συγγραφέα.

Με φωνή που τρέμει σαν φλυτζάνι με καφέ αποφάσισε να πει απλά μόνο την ιστορία ,
να κοιμήθει και με την γκόμενα....

"Jesus was the only son"

2007-01-04T07:03:00.000-08:00

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται για να γίνει κουβέντα.

Πλασιέ κύρηκες , κάτι σαν δικοί μας άνθρωποι, θα που το τραγούδι και μια ιδέα.

Ταινίες μικρού μήκους με πρώτους ρόλους παντού,
κομπάρσοι που γίνονται πρωταγωνιστές γιατί μάθαν το ποίημα.
Μαχαίρια που ακονίζονται για αρχέτυπα και ταξίδια σε πρωτεύουσες πόλεις.

Ένας διαχωρισμός που καταστέλλεται και γίνεται ένα.

Σπαθιά κρεμασμένα σε ζώνες κυριαρχικές ,
μυστικά του βάλτου γραμμένα σε συναλλαγματικές

και το όμορφο κορίτσι έχει μια μόνο επιλογή.

Θα κρατήσω τον ρόλο μου και ας μην ηρωποιηθώ

Εδώ γύρω είναι ο ήρωάς μου και είναι άοπλος.

μέσος "χρηστός"

2006-12-27T15:16:00.000-08:00

O μέσος νους οπλοφορεί με βεγγαλικά ,
στην ανάσταση κάποιου χρησμένου βασιλιά
και σε γενέθλια πανυγύρια σημαδεύει μέσους πιστούς με κάρτες αυτόματης συναλλαγής.
Στην μέση τα δικά σου και τα δικά μου
και τα κατοικίδια δέντρα στολισμένα με φρούτα , μια μέση κατάσταση.
Ο "χρηστός" αυτοκτόνησε ή ζει σαν μέσος θεός ανάμεσά μας κάπου στην μέση?
Σταυροκοπιέμαι για γούρι ,
πίνω το αίμα του χρησμένου για να χωνέψω την γέμιση από κουκουνάρια.

Κάποιος θεός που έγινε άνθρωπος και τα μέσα βιάστηκαν να τον βαπτίσουν πάλι θεό ,
δώδεκα ανιδιοτελείς τάχα μέσοι ψαράδες που μίλησαν για θαύματα
και για ψάρια που έρπονται στην έρημο.

she

2006-12-08T06:51:00.000-08:00

Τα κανονικά της ρούχα και κάτι σαν βόλτα στην πλατεία.

Βασιλική αδιαφορία προς τις φανατικές γυναίκες γύρω και
σε τεχνητά επεξεργασμένους μνηστήρες ανοχή για να νιώθουν πάντα ένοχοι.

Ανδρική ενδυμασία περασμένης δεκαετίας...

Χαρακτηριστικά σαν αυτά που έχεις πλάσει στο ιδανικό πίσω μέρος του μυαλού.

Αμβλεία γωνία στα μάτια όταν πάντα γελάει στις κρίσεις εξυπνάδας κάποιου άξεστου και ρομαντικού.

Παρουσία θηλυκή χωρίς μυστήρια και άλυτους γρίφους με τις λύσεις στο επόμενο τεύχος.
Αθόρυβο περπάτημα με αργή εναλλαγή δεξιών και αριστερών βημάτων
παπούτσια πλαστικά να ταιριάζουν με τσάντα σχολική.

Ο λόγος της κάτι σαν πολυτελής βαρύτητα στο αναπνευστικό
χωρίς ποτέ να με ρωτήσει σε συννεφιασμένους καιρούς αν ποτέ θα βρέξει !

Διά

2006-11-28T07:56:00.000-08:00

Αναμένει κάθε Κυριακή το κυρίως πιάτο καθισμένος στην καρέκλα με επένδυση από ειδικά πανιά
και σε τραπεζομάντηλα που δεν λερώνουν.

Το κρασί στην ιδανική θερμοκρασία ,
και τα ρούχα δεν πρέπει να μπουν στο πλύσιμο γιατί θα χαλάσει η δουλειά.

Σπάνια αντοχή και σιδερένια πειθαρχεία,
για να ακούσει πρόθυμος το μυστικό που κανείς άλλος δεν θέλει να μάθει.

Διαδικασία παντού που με τρομάζει...

Βασιλιάδες που έγιναν πόρνες και πειραματόζωα ,
που ψάχνουν να παρκάρουν το διαστημόπλοιο στο φεγγάρι.
Τριήμερες ζωές που σβήνουν τις δεύτερες ,τρίτες και τέταρτες μέρες..
Διαιρέσεις διαδικαστικές και εμφύλιοι πόλεμοι που ενώνουν τους θαμώνες μιας βιτρίνας.

Θα΄ρθει το φώς το αληθινό και ο θεός να σας κεράσει και ποτό!!!

Για

2006-11-23T10:15:00.000-08:00

Γι 'αυτούς που αδικείς ή κάποτε περιφρονείς ,
γι'αυτούς που δεν θυσιάστηκες αλλά σκότωσες ,
κάποια μνήμη πρόστυχη τους κάνει βάρος ή δύναμη που επαναφέρει.

Γι'αυτόν που τό χε το πράγμα και έπαιξε στα χέρια πλαστικά ανθρωπάκια
έγινε από λίγος μέτριος και ύψωσε και μια σημαία.
Για σένα που χεις βρεί το φταίξιμο και την ακολουθία των λέξεων που σε προσδιορίζουν
ρίξε στην σκάφη και καμιά ζαριά.

Για δικαιολογίες σωρό και τάματα σε ταψιά...

Για δήθεν περήφανα υψώματα και κεφάλια ψηλά...

Για κείνους που δεν έγιναν σαν τους άλλους....

Είδες στον ύπνο σου το δαίμονα που είχες συχγωρέσει

χωρίς χρέωση

2006-11-14T14:45:00.000-08:00

Τρόπος ύπαρξης εισπρακτικός...

Άγρυπνοι φρουροί που ανοίγουν πόρτες σε γυμνούς βασιλιάδες ,
εκπαιδευμένοι σε παζάρια με χάρες για κουπόνια και μάτια τόσο "αληθινά" που στρίβουν στις γωνίες.
Συντονισμένοι με προτεραιότητες κάνουν χατήρια με συνθήκες περιβάλλοντος ευνοικές ,
σε περιφραγμένα εδάφη.

Πλήρης αυτοσυγκέντρωση ιερή σε ουρές αναπνοής,
γιατί θα ρθει η σειρά σου να σου δώσουν και δεν πρέπει να τους φαίνεσαι.

Και μετά θα ξαναμετρήσουμε να δούμε που είμαστε ?

Υστερα θα σημαδέψουμε την τράπουλα να μοιράσουμε τα καλά φύλλα στους τιμητές
και άγιος ο θεός άγιος και ισχυρός?

Να μην ξεχάσουμε να καρφώσουμε και μια πρόκα στο μυαλό.

Άσε ρε.

Σου χω πει να τους κοιτάς στα χέρια , όχι στα μάτια.........

Έρωτα στο πάτωμα

2006-11-08T10:32:00.000-08:00

Ταξιδεύει μόνο σε βαγόνια στο μετρό και σε λεωφορεία εκτός υπηρεσίας
κολλάει το πρόσωπο στο τζάμι.

Με ροπές στο τίποτα και χωρίς προτεραιότητες
μπερδεύει τα στενά δρομάκια στο κέντρο της πόλης.

Αφού πάντα στο τέλος ξεχνιέται , με ισχυρές δόσεις αμηχανίας ,
ψιθυρίζει μαύρες ιστορίες για έγχρωμους πυγμάχους που πέφτουν
και για μισοάδειους ανθρώπους που μιλάνε σε σαλιγκάρια.

Αυτός που χαζεύει σε παγκάκια χαραγμένα με κλειδιά ονόματα ανωνύμων θυμώνει με δευτερολογίες επί προσωπικού και λέει που και που άντε γαμήσου.

Αυτογνωσία ή εσωτερική λογοκρισία ?. Δεν ξέρω μην βάζεις σχήματα επίπεδα ...Μου 'χει λείψει απλά να κάνω έρωτα στο πάτωμα

no alarms

2006-10-31T10:15:00.000-08:00

Του μιλάνε πάνω στη φωνή του με λέξεις από πλατιά φωνήεντα ,
σαν προειδοποιήσεις εκ των υστέρων λειτουργικές.

Καμπανάκια κινδύνου και συναγερμοί στοιχειώνουν το μυαλό και συ
σκίζεις με τα χέρια τον αέρα κοιτώντας τον καπνό που φτάνει στο ταβάνι
και δεν επιστρέφει.

Όταν χτυπάει το τηλέφωνο φοβάμαι , χωρίς να υπάρχει προ-ιστορία.

Τα πολλά λόγια έχουν χρέωση αστική και όμως σκορπίζονται σε διαμαρτυρίες και εκπλήξεις
απ'τους μάγους με τα δώρα.

Σε είδα στον ύπνο μου να προσέχεις λέει η μάνα από το τηλέφωνο της κουζίνας
και συ αρρωσταίνεις μ'αυτούς που με ευκολία προβλέπουν τάχα το μέλλον.

Σε είδα στον ύπνο μου να με προσέχεις....

downtown

2006-10-26T10:20:00.000-07:00

Kόλλησα στη διάβαση πεζών
είπα και δυο κουβέντες "γαλλικές" με τον φίλο στην αφίσα.

Τα κινούμενα σχέδια με τα μηχανοκίνητα οχήματα τρέχουν να ξορκίσουν το κακό
και γώ σκαρφίζομαι ιστορίες με κοινούς θνητούς και κυνήγια μαγισσών.

Δεν παρακολουθείς τον ρυθμό και φαλτσάρεις ,
να δούμε πότε θα περάσεις τον δρόμο απέναντι.

Οι απουσίες των διπλανών που σκοντάφτουν στον ώμο σου
δίνουν ευκαιρίες αφού περάσεις οντισιόν.

Ο ρυθμιστής με τα άσπρα γάντια είναι απομηχανής σκυφτός
έχει όμως γούστο η λευκή γραμμή που ζωγράφισε στο στήθος .

Το πράσινο είναι όταν ανάβω την τηλεόραση , στο κόκκινο άντε να ζήσεις μια ιδέα παραπάνω
το πορτοκαλί να στο τυλίξω να το πάρεις σπίτι γιατί είναι δικό σου.

Πάρε πλοίο

raining pleasure

2006-10-18T09:21:00.000-07:00

Σαν να γλιστράει ο δρόμος και οι ανάσες των περαστικών στα τζάμια των λεωφορείων,
είναι φωνές δυνατές.

Δακτυλικά αποτυπώματα σε ράφια στο απέναντι μπακάλικο ,
κουρασμένες ματιές των γηρασμένων στα καφενεία
και λειψά χαμόγελα στον ηλεκτρικό σταθμό , όλα είναι χέρια που σε αγκαλιάζουν.

Όχι άλλα καλοκαίρια και επιτραπέζια παιχνίδια
που ετοιμάζεσαι για πόλεμο όταν έρθει η σειρά σου.

Μου φαίνεται ότι ακούω μουσική στις άδειες πλατείες
και ανθρώπους που μ'αγαπάνε.
Μέσα στη βροχή , κάτω από τις τέντες των περιπτέρων αναγνωρίζω τον εχθρό.

Ο σκοτεινός τύπος που στηρίζει τα χέρια στον κάδο απορριμάτων
αδιαφορώντας για τα καιρικά φαινόμενα είναι άνθρωπός μου

καναπές με θέα

2006-10-10T05:15:00.000-07:00

Σήμερα είναι η "μεγάλη" μέρα...Θα αράξεις στο σπίτι με το ένα δωμάτιο ,
και θα σκοντάψεις στα τετριμμένα.
Θα υψώσεις το μπόι σου και ένα τείχος μαζί .

Θα χεις χρόνο να ξοδέψεις που δεν θα σου φτάνει η μέρα.

Υποδιαιρέσεις της κλίμακας και παρομοιώσεις αναγκαίες αλλά φορτικές , δεν σε συγκινούν.
Από παιδί , όσο πρόλαβα να θυμηθώ , κυνηγούσες έναν καναπέ
να κάνεις όνειρα εκεί και τσιγάρα στα κλεφτά.

Στα διαλλείματα μετρούσες έντεχνα με μουσικές τη στιγμή
να κρυφτείς πίσω απ'τα λόγια του δασκάλου και την πλάτη του ψηλού.

Στα θρανία έγραφες πάντα για μια θάλασσα και έναν καναπέ .

Βάζεις χρόνια και θεούς στις τσέπες , σκορπίζεις σε ηλιοφάνειες και σε βροχές θυμώνεις.

Όσο μάγκας και αν είναι ο καιρός ,
στον καναπέ σου , πάντα σου χαμογελάει η ωραία της ημέρας....

ο ευγενής γείτονας

2006-10-06T10:48:00.000-07:00

Χέρι αριστερό στηρίζει κεφάλι , δεξί χέρι γροθιά σε αιχμηρά αντικείμενα ,
πόδια καρφωμένα στο πάτωμα...Ο γείτονας που πνίγει τα λουλούδια στο νερό σε χει ξεγελάσει!!!

Προικισμένος , με μαστοριές και φασαρίες τεντώνει τα χέρια και πανυγυρίζει.

Το ποδήλατο στην σκεπή ήταν από τότε που ήθελε να φύγει , και είχε βρει τους τρόπους.

Χωρίς συνήθειες κακές , δεν ξεχωρίζει στο πλήθος ,
κρυμμένος σε σχήματα λόγου και σε ρέστα από λεφτά.

Ο γείτονας τώρα έγινε μπαμπάς και η μαμά έχει πάντα δουλειές.
Το παιδί μεγάλωσε και η κρεμασμένη κούνια στον ιστό της τέντας δεν ξεγελάει κανέναν.

Οκτώμβρης με "μη"

2006-10-01T16:15:00.000-07:00

΄Οψη διττή , με τρωτά σημεία και λάθη παντού στον χώρο ,
με πόδια γυμνά στην ταράτσα από μόνωση.

Με λάθη γραμματικά πίσω από αποδείξεις γελοίων κοινοχρήστων.

Με ασυνέπειες ή κάπου κάπου με συνέπειες για να κλέβει χρόνο.

Με μυστικά , με ψέμματα , με κακοπροαίρετη διάθεση ή λάθως συντακτικά εκφρασμένη διάθεση.

Μ'αρέσει να σιγοτραγουδάω στο αυτοκίνητο απ'τη θέση του συνοδηγού ,
στην πίσω θέση να κοιτάζω την οροφή.

Να πεθαίνω στα τελευταία γεγονότα των εννιά
και να ζω την άλλη μέρα αν είναι εντάξει ο καφές.
Οι κάκιστοι συνειρμοί που βιάζεσαι να κάνεις έσενα εκθέτουν.

Μην δείχνεις !!

Οκτώμβρης . Λες να έκανα λάθος ; Για δείξε μου....

Aρχίσαμε ρε

2006-09-24T17:38:00.000-07:00

Να συνεχίσουμε !...Εγώ λέω να ξαναρχίσουμε γιατί πάλι γεμίσαμε κέρματα , σκόρπια τσιγάρα ,
βγάλαμε και δυο ρούχα απ'τη ντουλάπα.
Άντε φτιάξε και μια ευθεία κανονική να προφτάσεις , να σου βάλω και μια στροφή.
Πες μου και μια ιστορία στα αλήθεια. Θα σου παίξω μουσική αλλιώτικη , να μην ταιριάζει.
Βάλε λίγο κρασί στο κρασί σου , μην συνεχίσεις όμως , γίνεσαι καθησυχαστικός.
Προσμένω πολύχρωμος.
Όταν τρελαίνομαι κάποιος μέσα μου φωνάζει φτάνει.
Αυτό το "φτάνει" όταν δεν μου το χαρίζουν το κερδίζω από μόνος μου...
και ξαναρχίζω...
να τρελαίνομαι.

Έφτασεεεε...

Θα περάσετε καλά !!

2006-09-17T05:22:00.000-07:00

Επιγραφές στο κούτελο σαν αποστήματα και καλοήθη εξογκώματα , φωτίζουν τη διαδικασία
και φωνάζουν με τη φωνή τους "περνάω καλά".
Εκσυγχρονισμός κινήσεων με εναλλακτικό σχέδιο φυγής ,τιμητές των φαύλων κύκλων
και των καλών τρίτων , σε δεύτερο χρόνο αξιώνουν την προσοχή σου.
Πολεμικές τακτικές με βολές κατά πάντων ανευθύνων .
Μυημένοι στον θεσμό του σαλονιού ,
περνάνε καλά από δίπλα...
Οι διαλείψεις μικρής κλίμακας είναι ευεργετικές.
Εχεις ισχυρό άλλοθι αλλά μην παρκάρεις εκεί.

Πατώνεις...Τουλάχιστον στηρίζεις τα πόδια σου στον πάτο !

Ισοπαλία

2006-09-06T07:08:00.000-07:00

Ισορροπηστές , δύο αντίθετες δυνάμεις που αλληλοεξουδετερώνονται και ισοζυγούν ,
μαύρα και άσπρα λόγια με την ίδια ισχύ ,
εύκαμπτες συμπεριφορές σαν ελάσματα , επανέρχονται στην αρχική θέση χωρίς να συμβαίνει τίποτα.
Εραστές της χειραψίας με εχθρική περηφάνια και πλατύ χαμόγελο ,
φοράνε τα καλά τους για να έχουν το ακαταλόγιστο στο φονικό !

Σβήνει η εποχή που τα δέντρα σκορπάνε τα φύλλα τους ,
καλοκαίρια και χειμώνες συμφιλιώνονται στην ισορροπία της εναλλαγής.

Παίξε για την ισοπαλία για παράδεισο ρεζερβέ...

Άσε με εμένα , έχω μάθει να χάνω...

2006-08-31T19:05:00.000-07:00

"Αφορισμένοι οι άτακτοι κι οι πρόσφυγες
από τους άπληστους, νευρωτικούς αυτόχθονες
Ίδια όπως τ' άφησες παππού, σφιχτά και αποπνικτικά
ίδιο συμπεθεριό, ίδια ελαφρυντικά
Μάτια στραμμένα σ' αποκλίνοντες κυκλώνες
σάπιοι αιώνες με μπουντέλια αρχαίες κολώνες
Τρελοί χειμώνες, κι αυτή εδώ η πιο παράξενη ράτσα
κάνει την ίδια ειρωνική και βαριά γκριμάτσα
- δήθεν καπάτσα - τη βλέπω, και την είδες από παιδί
ψάχνω ό,τι έψαχνες μια πορφυρένια γη"

Activemember/με το ζερβό

Σσσσ...ς

2006-08-27T14:37:00.000-07:00

Πολυτέλεια να σωπαίνεις σε δύσκολους καιρούς ,
όταν οι αυλικοί προστάζουν να μείνεις διαθέσιμος και προσιτός.
Ή έστω , ελαφρά "καταφατικός" , με ανάστημα ορθό για να απαντάς σε ερωτήσεις ,
πάντα σε στοίχηση και σύνταξη με τη γενιά που προχωράει...

Γυρισμένη η πλάτη λοιπόν στα εγκόσμια και παγκόσμια ,
έτσι για να θυμηθείς τα παλιά που σου πάνε.

Ο γρήγορος κόσμος έχει μπερδέψει τα χρώματα και πρέπει
να αλλοιώσεις τη φωνή σου για να μην ακούγεσαι.

Μην ακούγεσαι , άκουσέ με !

Μια γυναίκα

2006-08-15T12:14:00.000-07:00

Μια γυναίκα φοβάται να "πεθάνει" , οπλίζει τα χέρια της με τηλε-φονικές συσκεύες
και σκοτώνει!
Μια γυναίκα καπνίζει μέχρι τη μέση το τσιγάρο , μισός εαυτός φυσάει καπνούς
σε μάτια βολικά.
Μια γυναίκα απλώνει στον χρόνο συντεταγμένα συναισθήματα , με μισοπεθαμένα μαθηματικά
βάζει νούμερα σε στηρίγματα.
Μια γυναίκα , μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον εαυτό της , μια σφαίρα στη ρώσικη ρουλέτα ,
ένας δείκτης με νοημοσύνη!

Μια γυναίκα γεννάει γυναίκα , μια γυναίκα μέσα σε μια γυναίκα ,ένας σωρός γυναίκες.

Επάγγελμα γυναίκα...

JOHNNIE BLACK

2006-08-10T02:38:00.000-07:00

Τραπέζια που γέρνουν στην άμμο , "φωνητικές" ανικανότητες , ανατροπές τετράγωνων αυτοκινήτων ,
κομμάτια ιστορίας βγαλμένα από κάδους ανακύκλωσης.
Γυναίκες με τεχνητά ονόματα σε νομικούς παροξυσμούς,
Γυναίκες με αντρικά ονόματα που ταιριάζουν ή αρέσουν ;
Το βουνό κάτω από το κάστρο και τα μπερδεμένα ποτά με ξεγέλασαν.
'Εχεις πείσει τον εαυτό σου για το αντίθετο και δεν σου φταίει κανείς.
Ακούς τη φωνή σου αλλά δεν εμπεδώνεις!

Λίγα παιδικά και ιταλικά αστεία , σπασμένες χορδές που αγνοούν εποχές.

Γύρισα και έχω σκοπό να μείνω

Δημητρούλα...

2006-07-31T16:17:00.000-07:00

" They say that what you mock , it'll surely overtake you ,
and you'll become a monster so the monster
will not break you "

ΦΕΥΓΩ

Tαράτσα

2006-07-28T12:21:00.000-07:00

Υπεραστικές φαντασιοπληξίες από σάκους που φεύγουν , υποθαλάσσιες συμφορήσεις ,
κίτρινο φόντο στην πόλη που αντλεί δύναμη απ΄το καλοκαίρι.
Σκισμένη τέντα σα φυλαχτό , κάγκελα στη περίμετρο , με το φως της απέναντι τηλεόρασης
να επιταχύνει τις αλκοολικές ανησυχίες.

Εγώ τώρα μαθαίνω να "αγαπάω".

Ο θόρυβος που τελειώνει με κρατάει ακόμα εδώ.

καλοκαιρινές διαστροφές

2006-07-22T13:42:00.000-07:00

Εύκολα λόγια , που δεν πληρώνονται ακριβά, εύχονται πανυγήρια και γιορτές,
στην ειδωλατρεία του αυτονόητου.
Διάτρητες συνειδήσεις , με στρατιωτική πειθαρχία , χορεύουν τα βήματα μιας ευκόλως ενοούμενης μουσικής.

Η πορεία πάντα ταυτιζόμενη με τον προορισμό!

Ότι παίξει η ορχήστρα. Ένα κούνημα , ίδιος ρυθμός που ΄΄εννοείται΄΄.
Γαμπριάτικα κοστούμια σε βιτρίνες από γυαλί ,
αυτοανόητες αγάπες με ημερομηνίες έκδοσης , με καταστατικά και τις ηλεκτροακουστικές συσκευές στην διαπασόν.

Θα πάρω τα μάτια μου και θα φύγω...

Ένα ποτό με αλκοόλ.

Έχεις κρεμάσει ;

2006-07-05T14:10:00.000-07:00

Tρώγεσαι με τα ρούχα σου. Αυξομειώνεις την ένταση της φωνής σου
για να βρεις φόρμουλες που εντυπωσιάζουν.
Άχαρες δοκιμές που καταλήγουν στο ίδιο , το οποίο αναπόφευκτα δεν μπορείς να αποφύγεις.
Φυσικό επακόλουθο μιας υπέργειας και ανιστόρητης πρακτικής , μιας παράδοσης άνευ όρων.
Αθώος προς το παρόν μέχρι αποδείξεως της συνενοχής σου.
Σε θυμάμαι να αυτοσχεδιάζεις , να μη τηρείς τις υποσχέσεις σου , να ξεχνάς πρόσωπα και λόγια οικεία ,
σε θυμάμαι με μισοτελειωμένα τεχνάσματα να γελάς και να βλαστημάς την κάθε ώρα σου.

Έχεις γίνει ξαφνικά τόσο προβλέψιμος που θυμάσαι τα πάντα ;

Δεν θα επιζήσουμε αν δεν τρελαθούμε!

άκυρο

2006-07-02T03:12:00.000-07:00

Αυτομαστιγώνεσαι , είσαι ο κύριος του εαυτού σου ,
και όταν πάψει αυτό να νοσεί , αρχίζεις και συστήνεσαι.
Υποβιβάζεις το θέμα , το φέρνεις στα μέτρα σου ,
ρίχνεις γροθιές στα μπετά και παραμιλάς το βράδυ στα μπαλκόνια.
Με τα πόδια στο μυαλό πέρνεις φόρα και πέφτεις πάνω στη καρέκλα.
Αντίστροφη μέτρηση χωρίς προσευχές και μέσα μαγικής μεταφοράς, αναμονή για το μεγάλο μυστικό με χαλασμένα αντανακλαστικά.

Έχεις το διάβολο μέσα σου.Ίσως να χεις και έναν Θεό!

Άυριο είναι μια άλλη μέρα...

Μαύρα γυαλιά

2006-06-22T10:44:00.000-07:00

Πλάγιοι ελιγμοί ή δισταγμοί , διακριτικά βλέμματα στο ημίφως , μαύρα τεράστια γυαλιά ,
γιατί μας μάθαν να κοιτάμε "χαμηλά".
Κόσμος παντού ύποπτος και με ταλέντο.

Κάτι τρέχει με σένα αλλά δεν μπορώ να σε δώ στα μάτια. Είμαι όμως υποψιασμένος.
Καλοδουλεμένα ένστικτα με σατανικούς θεούς ,
μάτια καρφίτσας που κοιτάνε υποδήματα και πατώματα.
Μικροσκοπικοί και μεγεθυντικοί φακοί που δείχνουν τον τόπο του εγκλήματος .

Βγάλε επιτέλους τα γυαλιά γιατί δεν ξέρω που να κοιτάξω!

last-time

2006-06-18T14:20:00.000-07:00

Σε "τελευταίες" ώρες , χωρίς χάρτες και ιδεοληψίες , χωρίς αναφορές σε τρίτους και έμμονες ιδέες ,
είναι που φτιάχνεις πορεία.
Είναι εκεί που ξορκίζεις το κακό.

Τις υπόλοιπες ώρες απλά γίνεσαι μέρος του συνόλου.

Όχι σε "καθαριότητες" και αφίξεις στην ώρα σου.
Με ελαφρούς και αργούς βηματισμούς , απείθαρχος πολλές φορές σε υποδείξεις , μια αδύναμη φαινομενικά φιγούρα , κρύβεις το μυστικό.

Τις υπόλοιπες ώρες απλά γίνεσαι σύμμαχος με τον προηγούμενο.
Εσύ ανάβεις λίγο φως για να τονίσεις το σκοτάδι , και αυτό σου είναι αρκετό!

Απόψυξη γιατί χανόμαστε

το τέρας !

2006-06-15T03:00:00.000-07:00

Ένα τέρας γεννιέται εκεί που πληθαίνουν οι φωνές αυτών που στο είχαν πει.
"Πανσπερμία" λογικών αντιδράσεων για το δήθεν απαγορευτικό

Οι κακόφημοι δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά ;

Σερβίρουν τύψεις και ενοχές σε ενέσεις , με κακογραμμένες συνταγές γιατρών
και μισθοφόρων νταβατζήδων.
Ασύλληπτες οι ταχύτητες αυτών που δικάζουν και περιφρονούν. Βιασύνες και άγαρμπες κινήσεις.

Πώς θα σκεφτείς και πώς θα ενεργήσεις για να νιώσεις πως ζείς ;

Καθημερινές εξετάσεις για εφαρμοσμένες λογικές συμπεριφοράς σε ανθρώπους που σου λένε "καλημέρα" και δεν διστάζουν να σε "σκοτώσουν".
Ο καλός λύκος και ο καλός Θεός δεν έχουν μνήμη γιατί είναι άριστοι επαγγελματίες.

Χαμογέλα σήμερα, πες πως είναι γιορτή...

Ομαδοκύληση

2006-06-12T10:45:00.000-07:00

Μαζικοί τόποι συγκέντρωσης, κοπάδια ανθρώπων που συνωστίζονται γύρω από ταμπέλες με φώτα
εμφιαλωμένες συμπεριφορές.
Ζώα οικόσιτα που κρατάνε καρέκλες σε μπαράκια φωτοτυπίες, γιατί θα έρθουν άλλα ζώα για να καλύψουν τον κενό χώρο . Κινήσεις εντυπωσιασμού με αλφαβητική και αριθμητική σειρά, γκόμενες και γκόμενοι όλοι μαζί σε παλαβές χειραψίες,
η ανωμαλία της ομαδοποίησης!
Γήπεδα , συναυλίες , συλλογικές διαδικασίες με δημοκρατίες , τα μέρη που άνθρωποι αφήνουν τα ίχνη τους , το όνομά τους που κάποιος σαν και μένα αύριο θάχει ξεχάσει.

Κάνε αισθητή την παρουσία σου και σκόνταψε τυχαία πάνω στους ανθρώπους

"Ανω θρώσκω"

2006-06-09T23:01:00.000-07:00

Αυτός ο τύπος αποφάσισε μια τυχαία μέρα της ζωής του να αυτοσχεδιάσει.Ψυχολόγος στην ιδιότητά του, καλοθρεμμένος και μεγαλωμένος στην Αμερική μας,θέλησε να δει τον κόσμο ανάποδα.

Αυτή δεν είναι ερώτηση, αυτό είναι ερωτηματικό!Βλέπουμε τελικά τη πραγματική διάσταση των πραγμάτων όταν κάνουμε χρήση της λανθάνουσας αίσθησης της όρασης;Κατα πόσο, όταν ανοίγουμε τα μάτια μας , η δυνατότητα είναι υποταγμένη στη πραγματικότητα και αντίστροφα;

Αυτός ο τύπος με εμφανή έφεση στην πρωτοτυπία έφτιαξε και κατέριψε ταυτόχρονα ένα μύθο.Τοποθετώντας έναν σπάνιας κατασκευής φακό ανεστραμμένων ειδώλων στο ένα μάτι και καλύπτοντας με ένα σκοτεινό πανί το άλλο,βίωσε για μερικά λεπτά τη μαγεία μιας ανάστροφης πραγματικότητας.Η Ιστορία συνεχίζεται χωρίς να κουράζει αλλά να εκπλήσσει.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος προστάζει με αιρετικό πολλές φορές τρόπο τι πρέπει και πως πρέπει να δούμε.Ως γνωστόν,βλέπουμε αντικείμενα , τα είδωλα των οποίων καθρεφτίζονται ανάποδα στο πίσω μέρος του ματιού,στον διάσημο αμφιβληστροειδή χιτώνα.Ο εγκέφαλος εξαιρετικά προσαρμοσμένος στις εξωτερικές παραστάσεις που εμείς παρατηρούμε, δίνει τη μαγική εντολή και ξαναναποδογυρίζει τα είδωλα ώστε να τα δούμε στην κανονική τους διάσταση.

Ο "ανάποδος" τύπος αφαιρώντας το φακό, συνέχισε να ζει στην ανεστραμένη πραγματικότητα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει!Ηταν όντως διαβολικό.Ο εγκέφαλος είχε αυτοματοποιημένα προσαρμοστεί στις συνθήκες της αναποδογυρισμένης πραγματικότητας και έδινε σαφείς διαταγές να συνεχίζει να βλέπει ανάποδα.Σε λίγα λεπτά ο εγκέφαλος ξαναπροσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα της κανονικής πραγματικότητας και επέτρεψε τη θέα των πραγμάτων στην σωστή τους διάσταση.

Εχουμε αναρωτηθεί άραγε γιατί βλέπουμε τα πράγματα σαν καθορισμένης μορφής επιφάνειες;Γιατί δεν βλέπουμε τα επιμέρους συστατικά στοιχεία απο τα οποία αποτελούνται;

Θα βιώναμε έτσι μια ετοιμοθάνατη πραγματικότητα.Μία μάζα εκατομμυρίων άναρχων μικροσωματιδίων ακανόνιστης μορφής, έναν χυλό ενέργειας.Η περιορισμένων δυνατοτήτων αίσθηση της όρασης είναι αυστηρά υποταγμένη σε αυτό που ο ανθρώπινος νους προστάζει.Μόνοι μας γεννάμε και σκοτώνουμε δυνάμεις με την ίδια συχνότητα και την ίδια ισχύ γιατί θέλουμε να ισοροπήσουμε στον ψεύτικο κόσμο των αισθήσεων.Τόσο ανισόρροποι είμεθα!

Σήμερα δεν θα πιώ σταγόνα

Αφιερωμένο...

2006-06-07T04:27:00.000-07:00

Ο Σεραάζ επιβλέπει τη ζωή του. Ανεξάρτητος παρατηρητής του εαυτού του , φωτογραφίζει με κρυφή μηχανή δικές του προσωπικές στιγμές και χαμογελάει.
Ο Σεραάζ ζει για πλάκα.
Ο Πέδρο ζει βλέποντας παντού εικόνες και σχήματα. Βιώνει ένα δικό του παράλληλο κόσμο προσπαθώντας να παρατηρήσει ασσύμετρες σκιές πίσω από τη βάρκα που βυθίζεται.
Ο Πέδρο ζει για τις σκιές αυτές.
Ο Κίλιν σπουδάζει τη ζωή. Επιμελής και αυστηρά μελετηρός, προετιμάζει με μαθηματική ακρίβεια το "μάθημα" της επόμενης μέρας. Με αφορισμούς και υποκλοπές κωδικοποιεί ανθρώπινες συμπεριφορές.
Ο Κίλιν, θα'λεγα με τόλμη, ζει με αριθμούς.
Ο Μάουντεν με συνταγές μαγειρικής προσπαθεί να νικήσει τέρατα. Εισάγει και εξάγει γνώσεις για να λύσει το γρίφο, γιατί πάντα υπάρχει ένας γρίφος.
Ο Μάουντεν το'χει το πράγμα , αρκεί να χτυπήσει δυνατά το χέρι στο τραπέζι.

Ο Σεραάζ, ο Κίλιν, ο Πέδρο , ο Μάουντεν θα ζήσουν έντονα!?

Βάλε φαντασία !!!

2006-06-05T10:07:00.000-07:00

Ιστορίες προσώπων μυθικών , που παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο και προσδίδουν αξία στους εμπλεκόμενους, όταν προβάλλονται σε πραγματικότητες καθημερινές και κανονικές, με λίγη δόση φαντασίας γίνονται ιστορίες σαν τις δικές μας.
Ξεκινώντας απ' το άτοπο, το αδύνατο, μπορείς να καταλήξεις πιο ήπια στο εφικτό , το δυνατό. Αλλάζοντας απλά τα χρώματα και αντιστρέφοντας τους ρόλους στις μικρές καθημερινές στιγμές "υπερήρωων", που ανήκουν στο εξιδανικευμένο παρελθόν.
Βάλε φαντασία και δες τον Σωκράτη barman σε τοπικό σαλούν. Αλλιώς, τον Φρέντυ Κρούγκερ να απαγγέλει αρχαία ελληνικά, τον διάσημο Θεάνθρωπο Ιησού να νοικιάζει ξαπλώστες στη Μύκονο των πιστών , τον Σούπερμαν να οδηγεί παπάκι στην πατησιών ή έστω τον Αλλάχ , τον θεό των άλλων, να παίζει τάβλι στο καφενείο.
Βάλε φαντασία και δες ένα μήλο να τρώει το φίδι!

Ζήτω η απομυθοποίηση!

Νόμος και τάξη...

2006-06-02T16:11:00.000-07:00

"Εχω το δικαίωμα βάσει νόμιμων έγγραφων πιστοποιήσεων και παράπλευρων νομοθετικών ρυθμίσεων να πηδήξω τον κόσμο".
Τελικά, πώς η στείρα υποταγή στους νόμους οδηγεί στην απληστία ; Κατά ποίον τρόπο , άρθρα , παράγραφοι, πρωτόκολλα - που παραπέμπουν σε άλλα άρθρα, σε άλλους
παραγράφους, σε άλλα πρωτόκολλα, που με τη σειρά τους καταλήγουν πάλι σε άρθρα , παραγράφους και πρωτόκολλα- με κυβερνητικές σφραγίδες , μπορούν να καταργήσουν κάθε μορφή ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ανθρωποφάγοι νομοταγείς πολίτες με αυτοκίνητο, χωρίς αυτοκίνητο, με Γαλλικά, με νταντά , με πιάνο, χωρίς πιάνο, χρησιμοποιούν λέξεις κλειδωμένες σε χαρτιά για να επισημοποιήσουν ή να διαφημίσουν το νομικό τους δικαίωμα να σου στερείσουν το δικό σου "κακοντυμένο" δικαίωμα.

Το "κακοντυμένο" δικαίωμα να κάνεις περισσότερο θόρυβο γιατί ζεις και αντιβασιλεύεις σε φωνές που μιλούν πάνω σε άλλες φωνές και πρέπει να ακουστείς!
Το "κακοντυμένο" δικαίωμα να πεις μια ιστορία με περισσότερες βρώμικες λέξεις για να τονίσεις την αλήθεια!
Το "κακοντυμένο" δικαίωμά σου να καπνίζεις για το καπνό , να τραγουδάς για τη μουσική , να αγαπάς για τη ζωή!

Κάτω η παγκοσμιο-κύηση νόμων και τάξεων